De wereld is aan het veranderen. Dat is niets nieuws als we situatie aan het begin van de 20 ste eeuw vergelijken met nu dan zien maar weinig mensen een achteruitgang. Denken we terug aan onze jeugd (zo’n 3 decenia terug) dan ervaren we een verloedering van waarden en normen en ontstaat een beeld dat van onzekerheid voor de toekomst. Schijnbaar is dat wat we in onze jeugd hebben ervaren de fundatie van hoe we verder de wereld inkijken. Hoogstwaarschijnlijk zal men in het jaar 2110 terugkijken naar het begin van de 21ste eeuw en alleen maar vooruitgang zien. Wat zouden ze dan beschrijven.
Onze tijd.
Na de 20ste eeuw waarin twee wereld oorlogen zijn gevoerd en 60 miljoen mensen zijn omgebracht in een machtstrijd, heeft de wereld een enorme economisch groei door gemaakt. Amerika heeft een goede inhaal manouvre gedaan tijdens de tweede wereld oorlog en is tot de top economie van de wereld doorgegroeid. De westerse weeld denkt nog steeds in surioriteit over de rest van de wereld en beseft niet dat ze net als in de coloniale tijd al haar rijkdom uit de rest van de wereld haalt en dit alleen in stand houdt door een machtspolitiek. Dit alles is gebaseerd op energie politiek. Op olie en gas die zoveel goedkope arbeid creeert, dat er zelfs een wegwerp economie is ontstaan. Er ontstaat een samenlevingsvraag naar duurzaamheid. Deze wordt gevoed vanuit het oude denken, waarin rentmeesterschap boven individueel succes gaat en waarbij verantwoordelijkheid wordt genomen voor de toekomst. De babybom generatie gaat tussen nu en tien jaar met pensioen en krijgt de schuld van de wegwerp economie. Of dit eerlijk is? Feitenlijk wel natuurlijk. Maar die babyboom generatie, de generatie die net na de oorlog is geboren uit ouders die de oorlog hadden meegemaakt, of mogelijk niet eens hadden overleefd. Deze babyboom stond in een verwoeste werled met de zegeningen van de olie en de technologi die in de oorlog was ontwikkeld. Het eneige wat men hoefde te doen is te groeien. Groeien vanuit een verwoeste samenleving waarin het alleen maar beter kon worden. Met ieer voor zich en God voor ons allen. Dat dit de individuealistische samenleving heeft opgeleverd waarin we nu zitten is dan toch niet aan individuele mensen te verwijten. Wisten zij veel? En de nieuwe generaties. Hoe individualistisch zijn die eigenlijk. Als edwin onze zoon langskomt met zijn I-phone, heeft hij n 1,5 uur vier telefoontjes gehad, een aantal e-mails verstuurd, meerdere sms jes. Een twitter achter gelaten, via google maps gekeken waar hij de boxen op zou halen die zijn broer Jacco via Merktplaats (op het internet ) geregeld heeft. Het lijkt wel of ze constant in een soort suppercollectief leven. In dit collectief constant hun eigen identiteit moeten scherpstellen door op websites, twitter, hyves, youtube, flicker, facebook enz. hun geursporen achter te laten, en te laten weten dat ze betaan. Zoals de babyboomers niet wisten waar hun welvaart vandaan komt, weet deze generatie niet waarom ze leven, en volgen ze het spoor van de hond die zijn plasje bij elke boom doet om de onzichtbare anderen te laten weten dat dit hun teritorium is.
En ik. Acht ze noemen ons de verloren generatie. Ik heb nog recessies meegemaakt, ben werkloos geweest, heb niet automatisch cariere gemaakt en heb nog steeds last van de babyboomers die denken dat ze de wijsheid in pacht hebben. Natuurlijk snap ik het niet. Maar ik ben wel jaren in de rol van observator gedwongen. Niet verkeerd, je leert namelijk te kijken en visie te ontwikkelen. Heel appart. Ik kom veel mensen tegen met visie die tussen de 45 en 59 jar zitten. Mensen die een mening hebben, maar vaak niet gehoord worden. Natuurlijk zit ik nu een beetje zielig te doen, dat besef ik ook wel. Ik ben van het type underdog. Weet u wat dat is de onderdog? Dat is een van een duo die die een boom doorzaagt met zo,n grote bladzaag. De underdog staat beneden die trekt en reageert en krijgt alle zaagsel over zich heen. Tja een positie waar je niet in wil zitten, en je zelf niet in wil plaatsen. Daarom ben ik een guerillia begonnen. Ik ben met ideeen een bom onder de samenleving aan het leggen. Helemaal niet moeilijk. Als je de zwakheden van de samenlving goed bestudeerd pak je hem gewoon in zijn achillispees. Voor de machtspolitiek van het financiele extrisme is dit de klant. En met name die klant die in het super organisme internet aan elkaar gekoppeld zijn en niet meer die groot conglomeraten nodig hebben om hun te vertellen wat goed is. De tijd van de dino’s in het kapitale systeem is over. Het tweede doelwit is het zogenaamde individualisme. Mensen willen helemaal niet individualistisch zijn. Ze willen hun geur achterlaten en voor het nageslacht zorgen. Door ze een kader te geven waarin dat kan, komen ze aan e beurt. Deze kaders zijn bedrijven of ondernemingen. Waar je vroeger de kerk en de politieke partijen had om je idealisme te verklanken, en jezelf belangrijk te maken, zijn dat nu de bedrijven. Door in de bedrijven medezeggenschap en teamspirit te organiseren krijg je vrije gebieden waarin mensen ieder vanuit hun eigen rol kunnen anticiperen in een groepsproces op een menselijke schaal. Deze sociale bedrijven gaan in mijn visie de macht overnemen in de samenleving, en gaan de overheid voorbeelden geven die ze mogen faciliteren. Nu al hoor ik overal dat je van een ambtenaar niet te veel crativiteit mag verwachten, dat je ze vooral met praktische uitvoerbare ikoon projecten moet aanbieden. Dan kunnen ze daarop inhaken. Dit is ook niet zo raar immers de overheid heeft in verhouding tot het kapitaal dat op de vrije markt aan wezig is maar een marginaal budget. En ze hebben het drukker om met hun budgetten en hun PR dan met visie en echte oplossingen. Het zou wel fijn zijn als ze zich dat eens gaan realiseren. Dat ze diestbaar zijn aan de samenleving en niet de samenleving leiden. Die leiding komt van de idealisten, van de visionairs, van de mensen die achter de schermen plannen met elkaar maken en deze samen met het het publiek, de burger en de consument realiseren. En deze laatsten realiseren dit steeds meer, zijn met elkaar ingesprek via het internet en begrijpen veel beter wat een collectief betekend dan de babyboomers. Hopen dat ze ook begrijpen hoe macht corrumpeert.
Hebt u al gekeken op de energie cooperatie website. Dit is het eerste innitiatief dat kan werken zoals ik het hierboven heb beschreven. Het is door Teamwork Technology bedacht en opgezet en wordt de komende maanden operationeel. Van dit soort innitiatieven volgen er meer. De volgende wordt Teamwork zelf. We worden een cooperatie. (de teamwork cooperatie) waarin we exact gaan doen wat ik hierboven beschreven heb. De cooperatie is al opgericht en het bestuur is gevormd. Maar leeshierover meer in de teamwork cooperatie
